She always answered avoidantly, never wanting to share her true feelings.
Zawsze odpowiadała wymijająco, nigdy nie chcąc ujawnić swoich prawdziwych uczuć.
He spoke avoidantly, dodging questions about his personal life during the interview.
Mówił wymijająco, unikając odpowiedzi na pytania o życie prywatne podczas rozmowy.
During the meeting, he answered avoidantly, refusing to engage with difficult questions.
W trakcie spotkania odpowiadał wymijająco, nie chcąc mierzyć się z trudnymi pytaniami.
In the conversation, he answered avoidantly to dodge personal questions.
W rozmowie odpowiadał wymijająco, aby uniknąć osobistych pytań.
She answered avoidantly, as if hoping the question would go away.
Odpowiedziała wymijająco, jakby licząc na to, że pytanie samo zniknie.
He avoidantly nodded, yet his eyes were clearly elsewhere in thought.
Skinął głową nieobecnie, jego wzrok wyraźnie błądził gdzieś myślami.
She avoidantly walked past the group, trying not to make eye contact.
Przeszła obok grupy, starając się nie nawiązywać kontaktu wzrokowego.
He interacted avoidantly with his teammates, preferring to work independently.
Unikał interakcji z kolegami z zespołu, preferując pracę samodzielną.
He avoidantly glanced at his phone rather than participating in the discussion.
He avoidantly changed the subject when she brought up their last argument.
She avoidantly brushed off his compliments, not wanting to seem too proud.
Zbywała jego komplementy, nie chcąc wydawać się zbyt dumna.
In the group project, he contributed avoidantly, not wanting to take on too much.
W projekcie grupowym angażował się niechętnie, nie chcąc brać na siebie zbyt wiele obowiązków.
He avoidantly agreed, but his expressions showed he disagreed internally.