As the storm raged, the wind produced a haunting wail that unsettled everyone.
Podczas burzy, wiatr wydawał przerażające wycie, które zaniepokoiło wszystkich.
Every evening, the mournful wail of a lone wolf could be heard in the distance.
Każdego wieczoru można było usłyszeć żałosne wycie samotnego wilka w oddali.
He let out a gut-wrenching wail when he heard the news.
Wydał z siebie rozdzierający serce jęk, gdy usłyszał wiadomość.
His wail was a chilling reminder of the tragedy that had unfolded.
Jego jęk był mrożącym przypomnieniem tragedii, która miała miejsce.
What did he call it? Widow's Wail.
Jak ją nazwał? - Wdowi Płacz.
His grandfather, Tywin Lannister, gives him a Valyrian steel sword as a wedding present, which Joffrey declares he will name Widow's Wail.
Dziadek pana młodego, Tywin Lannister daruje mu jako prezent ślubny miecz z valyriańskiej stali; Joff deklaruje, że nazwie go Wdowi Płacz.
What shall I call her? - Man: Stormbringer. - Man #2: Terminus. - Man #3: Widow's Wail.
Słyszałem. Tak wspaniały miecz powinien mieć imię. Jakie? Niech będzie Wdowi Płacz.
As night fell, the screamer made everyone jump with its high-pitched wail.
Gdy zapadła noc, wrzaskun sprawił, że wszyscy podskoczyli swoim wysokim wyciem.
As the curtain fell, a soft wail escaped from the actress on stage.
Gdy kurtyna opadła, z aktorki na scenie wydobył się cichy jęk.
A wail of anguish escaped his lips as he learned the terrible news.
Jęk udręki uszedł z jego ust, gdy dowiedział się o strasznych wiadomościach.
From the depths of the feared abyss came a haunting wail that echoed through the darkness.
Z głębin budzącego grozę otchłani dobiegł upiorny jęk, rozbrzmiewający w ciemności.
Wail, I think somebody stole my lip glass.
Czekaj, myślę, że ktoś ukradł moje wargi szkła.