Lying flat on his back, he stared at the clouds above.
Leżąc na plecach, wpatrywał się w chmury nad sobą.
A rush of inspiration struck him while he stared at the blank canvas.
Fala inspiracji uderzyła go, gdy wpatrywał się w puste płótno.
As he stared into space, his face took on a vacant appearance.
Gdy patrzył w przestrzeń, jego twarz przyjmowała bezmyślny wyraz.
He looked like a beast as he stared at his dead son.
Wyglądał jak bestia, gdy patrzył na swojego martwego syna.
When she saw him, he stared at her, and it was like her blood froze.
Kiedy go zobaczyła, gapił się na nią i jakby zmroziło jej krew.
But he stared at her a lot, like some pervert.
He wore a wintry expression as he stared out at the falling snow.
Miał ponury wyraz twarzy, gdy wpatrywał się w padający śnieg.
Bereft of joy, he stared out the window at the falling rain.
Pozbawiony radości, wpatrywał się przez okno na padający deszcz.
His vision became blurred as he stared at the bright light for too long.
Jego wzrok stał się niewyraźny, gdy za długo wpatrywał się w jasne światło.
His hebetude was evident when he stared blankly at the wall.
Jego apatia była widoczna, gdy bezmyślnie wpatrywał się w ścianę.
With wracked ambitions, he stared at the shattered dreams laid out before him.
Z zszarganymi ambicjami wpatrywał się w roztrzaskane marzenia przed sobą.
With a checked out expression, he stared at his phone instead of participating.
Z wyrazem nieobecnym myślami, wpatrywał się w telefon zamiast uczestniczyć.
Feeling carsick, he stared at the horizon to calm his stomach.
Czując mdłości, wpatrywał się w horyzont, aby uspokoić żołądek.