Vertaling van "Lyman-alpha" in Pools
We konden deze vermelding niet vinden. Er worden benaderende resultaten weergegeven. Controleer je spelling of stel voor deze term aan het woordenboek toe te voegen.
Une des plus fortes raies d'émission ultraviolette est la raie Lyman-alpha, qui provient de l'hydrogène ionisé.
Jedną najsilniejszych linii emisyjnych w ultrafiolecie jest Lyman-alfa, która pochodzi od gaz wodorowego.
Le rayonnement Lyman-alpha est produit lorsque les électrons dans les atomes d'hydrogène tombent du deuxième au plus bas niveau d'énergie.
Promieniowanie w Lyman-alfa jest wytwarzane, gdy elektrony w atomach wodoru spadają z drugiego najniższego na najniższy poziom energetyczny.
Parmi ces 20 cibles, on en a trouvé cinq avec une détection non-équivoque d'émission Lyman-alpha.
Spośród 20 obiektów w przypadku pięciu udało się wykryć emisje Lyman-alfa.
Cette émission de l'hydrogène est connue sous le nom de rayonnement Lyman-alpha et se produit quand les électrons de l'atome d'hydrogène passent du second niveau d'énergie au niveau fondamental.
Emisja od wodoru znana jest jako promieniowanie Lyman-alfa I jest produkowana przez elektrony w atomach wodoru przechodzące z poziomu drugiego na najniższy poziom energetyczny.
Deuxièmement, ils ont pu voir dans quelle mesure l'émission Lyman-alpha - qui vient de l'hydrogène lumineux dans les galaxies - a été réabsorbée par le brouillard d'hydrogène neutre dans l'espace intergalactique à différents moments dans le temps.
Po drugie, naukowcom udało się ustalić w jakim stopniu emisja Lyman-alfa była absorbowana przez mgłę neutralnego wodoru rozproszonego w przestrzeni międzygalaktycznej w różnych momentach czasu.
Les astronomes ont utilisé le très grand télescope (VLT) de l'ESO pour étudier un objet peu commun appelé «nuage Lyman-alpha».
Do badania obłoku Lyman-alfa naukowcy wykorzystali Bardzo Duży Teleskop (VLT) ESO.
Le nom vient du fait que ces nuages émettent de la lumière à une longueur d'onde caractéristique connue en tant que rayonnement « Lyman-alpha » qui est produit quand les électrons de l'atome d'hydrogène descendent du second niveau d'énergie au niveau le plus bas.
Nazwa pochodzi od faktu, że bańki emitują na charakterystycznej długości fali świetlnej, znanej jako promieniowanie "Lyman alfa", które jest wytwarzane, gdy elektrony w atomach wodoru przechodzą z drugiego na pierwszy, najniższy poziom energetyczny.
Les chercheurs étudiaient l'abondance des galaxies dans le jeune Univers quand ils sont tombés sur deux objets qui allait devenir connus comme étant des globules Lyman-a : d'énormes concentrations de gaz émettant la raie d'émission Lyman-alpha de l'hydrogène.
Naukowcy badali ilość galaktyk w młodym Wszechświecie, podczas gdy dostrzegli dwa obiekty, określone później mianem baniek Lyman-alfa - dużych skupisk gazów, emitujących linie spektralne, znane jako Lyman alfa.
En observant leur cible pendant environ 15 heures avec le VLT, l'équipe a trouvé que la lumière du nuage Lyman-alpha LAB-1 était polarisée dans un anneau autour de la région centrale et qu'il n'y avait pas de polarisation au centre.
Obserwują swój obiekt przez 15 godzin za pomocą Bardzo Dużego Teleskopu, zespół stwierdził, że światło z bańki Lyman-alfa LAB-1 jest spolaryzowane w pierścieniu wokół centralnego obszaru oraz że nie występuje polaryzacja w centrum.
Il existe plusieurs théories concurrentes pour expliquer les nuages Lyman-alpha.
Istnieje kilka konkurencyjnych teorii próbujących wyjaśnić bańki Lyman-alfa.
Les globules Lyman-alpha peuvent contenir des indices d'une grande valeur scientifique pour déterminer l'origine de la formation des galaxies.
Bańki Lyman-alfa mogą posiadać cenne wskazówki, dzięki którym możliwe będzie ustalenie mechanizmu tworzenia się galaktyk.
Du fait de leur très grande distance, mesurer la polarisation de la lumière d'un nuage Lyman-alpha est toutefois un véritable défi.
Pomiar polaryzacji światła z bańki Lyman-alfa jest bardzo dużym wyzwaniem obserwacyjnym z powodu olbrzymiej odległości do obiektu.
Pour expliquer les nuages du type de Lyman-alpha certains chercheurs disent qu'ils brillent quand le gaz se contracte du fait de la très forte attraction gravitationnelle du nuage et qu'il se réchauffe.
Niektórzy naukowcy stwierdzili, że obłok Lyman-alfa świeci, kiedy zimny gaz jest przyciągany przez grawitację bezkształtnej masy i ogrzewa się.
