Hij treedt op als basiscommandant, en mijn loyale vriend.
U ziet nu het huis wat van de basiscommandant lijkt te zijn.
Mijn naam is Small, de basiscommandant.
Het is op verzoek van kapitein Small, de basiscommandant.
But, my dear chap, it's done at the express request of Group Captain Small, the station commander.
Ik ben de basiscommandant.
Ik voel me vreemd omdat je de dochter van de basiscommandant bent.
Dat is een behoorlijke opleiding voor de dochter van een basiscommandant.
Teamleiders dien nieuwe roosters in bij de basiscommandant.
Dit was het huis van de basiscommandant.
Maar ze werd doorverbonden de basiscommandant.
Ik kan niet eens naar de basiscommandant omdat hij misschien meedoet.
I can't even go to the base commander because I don't know if he's in on it.
Maar je bent geen basiscommandant, juist?
But you're not a base commander, are you?
Waarom moet een basiscommandant angst hebben om de waarheid, hoe bizar ook, openlijk te vertellen aan zijn eigen mensen?
Why should a base commander have to fear to openly tell the truth to his own people, however bizarre it may sound?
