Temperance. Noun. Signifying self-restraint or moderation in action and statement.
Wstrzemięźliwość. Rzeczownik. Wyrażający samo-powściągliwość lub umiarkowanie w jakichś działaniach.
May I remind you that the Temperance movement has great influence and many followers.
Temperance allowed her to appreciate art without feeling overwhelmed by clutter.
Umiar pozwalał jej docenić sztukę, nie czując się przytłoczoną nadmiarem.
Temperance in his spending allowed him to save for a future goal.
Umiar w jego wydatkach pozwolił mu oszczędzać na przyszłościowy cel.
Temperance, he believed, was essential for a balanced and fulfilling life.
Uważał, że abstynencja jest niezbędna do zrównoważonego i satysfakcjonującego życia.
Temperance was a guiding principle in her life, leading her to avoid alcohol.
Abstynencja była przewodnią zasadą w jej życiu, prowadzącą ją do unikania alkoholu.
Temperance during stressful times can lead to clearer thinking and better outcomes.
Umiar w stresujących czasach może prowadzić do klarowniejszego myślenia i lepszych wyników.
Temperance taught them discipline, steering clear of late-night bar outings.
Abstynencja nauczyła ich dyscypliny, trzymając się z dala od nocnych wyjść do barów.
Temperance facilitated her personal growth and deepened her relationships with loved ones.
Abstynencja ułatwiła jej osobisty rozwój i pogłębiła relacje z bliskimi.
Temperance allowed him to be present, fully engaged in life's meaningful moments.
Abstynencja pozwoliła mu być obecnym i w pełni zaangażowanym w ważne chwile życia.
Temperance in daily routines can lead to a more satisfying and orderly life.
Umiar w codziennych rutynach może prowadzić do bardziej satysfakcjonującego i uporządkowanego życia.
Temperance is essential for maintaining harmony in personal relationships.
Umiar jest niezbędny do utrzymania harmonii w relacjach osobistych.
Temperance in lifestyle choices ensures long-term well-being and happiness.
Umiar w wyborach życiowych zapewnia długoterminowe dobrostan i szczęście.